Deel 4 Groen verkiezingsprogramma

Op deze pagina treft informatie aan over een groene partij welke raakvlakken heeft met Www.Energie51.nl Dezerswege dan ook de plaatsing ervan.

Energie & geld besparen: klimaatverandering, global warming, milieuvervuiling, energiebesparing & brandstofbesparing.

-

Deel 4 Groen verkiezingsprogramma.

vele slechte woningen door sociale stadsvernieuwing en grondige renovatie. Distributienetbeheerders hebben als sociale leverancier de opdracht om de rationele energieverbruikprogramma’s uit te voeren. Gemeente en/of OCMW moeten samen met de LAC’s gezinnen actief begeleiden om hun energiefactuur te doen dalen. Dat kan door eenvoudige energie-audits, isolatie voor lage inkomensgezinnen en door de leasing van energiezuinige toestellen als alternatief voor dure energieslokoppen als elektrische verwarmingstoestellen. Sociale huisvestingsmaatschappijen moeten de opdracht en de mogelijkheden krijgen om woningen energiezuinig te maken, zodat sociale huurders minder voor hun energieverbruik betalen. Sociale huisvestingsmaatschappijen en OCMW’s kunnen ook goedkopere tarieven onderhandelen bij energieleveranciers door de aankoop van energie voor mensen met een laag inkomen te bundelen. Mensen met een laag inkomen moeten bovendien veel makkelijker terecht kunnen bij de ‘ombudsman van de energiewinkel’ die hen in dit hele proces kan bijstaan met raad en daad.

1.4 Iedereen heeft recht op een betaalbare en gezonde woonst in eigen gemeente Stijgende huisvestingskosten nemen een steeds groter deel in van een gemiddeld gezinsbudget. Zeker voor wie huurt of moet rondkomen met een lagerinkomen is dit een probleem. Te veel mensen staan op de wachtlijst voor een betaalbare sociale woning.
•
Groen! wil meer (kleinschalige) sociale huisvesting door een inbreidingsbeleid.

•
Groen! wil ook sociale huisvesting in iedere gemeente. Het kan niet langer dat gemeenten armere gezinnen buiten de gemeentegrenzen willen houden door weinig of geen sociale huisvesting aan te bieden en door een ruimtelijk beleid dat alleen in grote kavels voorziet.

•
Lokale besturen investeren actief mee in ondersteuning van sociale verhuurkantoren en van begeleid wonen.

•
Tenslotte wil Groen! een actieve bestrijding van leegstand, speculatie, verkrotting en huisjesmelkers in de gemeente.

1.5 Ieder kind heeft recht op goed onderwijs Goed onderwijs moet ieder kind of jongere, in iedere gemeente, een perspectief op de toekomst geven. Dat recht op onderwijs moeten we kunnen garanderen, ongeacht de gezinssituatie, de financiële positie of de etniciteit van de kinderen. Omdat voor vele kinderen het onderwijs hun ongelijke startpositie nog versterkt, zijn extra inspanningen nodig. Het lokale onderwijsbeleid moet een cruciale pijler vormen van een lokaal sociaal beleid.
•
Een goed lokaal onderwijsbeleid kan alleen door samenwerking tussen de scholen van alle netten. De schepen van onderwijs staat ten dienste van alle scholen en moet overleg en samenwerking over netten heen stimuleren

•
Er komt een afsprakennota tussen gemeente, OCMW en alle scholen over een beperking van de schoolkost voor de ouders.

•
Extra investeringen in mensen en infrastructuur voor die scholen met meer kinderen uit arme gezinnen of uit allochtone gezinnen. De omvorming van zogenaamde concentratiescholen tot magneetscholen voor iedereen in de buurt moet een hefboom zijn voor een verbetering van de onderwijskansen van de leerlingen.

•
De betrokkenheid van alle ouders bij de school willen we maximaal stimuleren, van

ouderparticipatie tot schoolopbouwwerk. (Zie ook het hoofdstuk onderwijs voor verdere uitwerking van de voorstellen)
1.6 Iedereen heeft recht op werk De werkloosheid kun je lokaal niet oplossen. Toch kunnen veel steden, gemeenten en OCMW’s meer dan vandaag.
•
Activering van mensen die aankloppen bij het OCMW moet altijd vertrekken van de draagkracht en mogelijkheden van die mensen. Activering mag niet als een controle- of schorsingsmechanisme dienen. Sociale activering is veel meer dan mensen laten doorstromen naar de arbeidsmarkt. Het omvat ook stimuleren van vrijwilligerswerk, opleiding, …

•
Samen met de zogenaamde ‘derden’ uit het werkveld kan het lokale bestuur mee investeren in de uitbouw van vormen van sociale economie. Dit omvat sociale werkplaatsen, buurtbeheerbedrijven, werkervaringsplaatsen, arbeidszorgprojecten, werkplaatsen voor art. 60’ers, …

•
De uitbouw van lokale duurzame diensteneconomie kan nieuwe banen scheppen. Lokale dienstenbedrijven betekenen een meerwaarde voor werkzoekenden, werkenden én buurtbewoners. Het gaat ondermeer om strijkateliers, tuinonderhoud, buurtbeheer voor het onderhoud van parken, plantsoenen, begraafplaatsen, … Groen! wil garanties dat de dienstenjobs ook arbeidskwaliteit, sociale contacten en opleiding bieden aan de betrokkenen.

1.7 Investeren in een sterker lokaal sociaal beleid om rechten te realiseren en betrokkenheid te stimuleren In iedere gemeente wil Groen! een sterkere samenwerking tussen de gemeente, het OCMW en de particuliere welzijnsorganisaties. Die samenwerking vertrekt van een gemeenschappelijke beleidsvisie en van goede afspraken over wie wat doet.
•
Een sterker lokaal sociaal beleid vertrekt van een bereidheid om samen sociale rechten te garanderen voor de inwoners. Het vereist voldoende middelen en goede taakafspraken.

•
Het sociaal huis is de brede noemer waarin dat sociale beleid vorm krijgt voor de inwoners. Gemeente én OCMW werken binnen dit kader sterker samen dan vandaag. Sociale huizen kunnen buurtgerichte, laagdrempelige centra zijn, maar kunnen ook betere samenwerkingsakkoorden zijn tussen bestaande diensten.

•
Zeker in kleinere gemeenten is het zinvol met omliggende gemeenten samen te werken en projecten op te starten, bijvoorbeeld bij de uitbouw van arbeidszorgprojecten of andere vormen van sociale tewerkstelling.

•
Iedere gemeente heeft de verantwoordelijkheid om een einde te maken aan sociale dumping over de gemeentegrenzen. Iedere gemeente moet daarom – indien nodig in samenwerking met omliggende steden en gemeenten – een voldoende sterke sociale infrastructuur ontwikkelen. Een versterking van het lokaal sociaal beleid in iedere gemeente is een hefboom om armoede te verminderen én om de concentratie ervan in de steden af te bouwen. Te vaak immers moeten mensen in sociale problemen naar de stad verhuizen, omdat ze in de eigen gemeente geen betaalbare woning of onvoldoende hulpverlening vinden.

1.8 Een duurzaam lokaal sociaal beleid voer je in dialoog
•
Groen! wil niet alleen een nauwe samenwerking tussen de gemeente en het OCMW, maar ook met de particuliere welzijnsorganisaties. Gemeenten erkennen de rol van het maatschappelijk middenveld in het welzijnsbeleid en trachten niet de plaats van het middenveld in te nemen.

•
Gemeenten kiezen in het bijzonder voor een volwaardige dialoog met en participatie van sociaal kwetsbare groepen, waaronder verenigingen waar armen het woord nemen, asielzoekers, ouderen, gehandicapten, cliënten, patiënten, bewoners van aandachtsbuurten, … Hun (ervarings)deskundigheid kan het lokale beleid versterken én verdiepen.

1.9 Een lokaal sociaal beleid bestuur je samen
•
In te veel gemeenten werken de gemeente en het OCMW nog teveel naast elkaar. Groen! wil meer samenwerking tussen beide, en meer samenwerking met de particuliere welzijnsorganisaties. In het lokaal sociaal beleidsplan moet samenwerking het uitgangspunt zijn.

•
Daarom willen we dat de OCMW-voorzitter volwaardig lid wordt van het schepencollege vanaf 2007.

•
Daarom vragen we minstens tweemaal per jaar een gemeenschappelijke vergadering van de OCMW-raad en de gemeenteraadscommissie voor sociale zaken/lokaal sociaal beleid.

2. Zorgen voor zorg
Iedereen heeft recht op kwalitatieve, toegankelijke en betaalbare zorg. Lokale overheden spelen hierin een tweevoudige rol: enerzijds als regisseur, anderzijds als organisator van een aantal eigen voorzieningen.
2.1 De gemeente, actor en regisseur
•
De gemeente zorgt dat haar eigen zorgvoorzieningen kwalitatief, toegankelijk en betaalbaar zijn. Gemeentelijke zorg staat open voor iedereen, ongeacht inkomen, handicap, afkomst, levensbeschouwing, cultuur, geslacht of seksuele geaardheid.

•
De weg naar de juiste zorg vinden is niet altijd eenvoudig. Een gemeentelijk welzijnsloket, indien mogelijk met antennes op wijk- of buurtniveau, zorgt voor informatie of efficiënte doorverwijzing op maat.

•
In het lokale gezondheidsbeleid staan preventie en eerstelijnsgezondheidszorg centraal. De gemeente werkt hiervoor samen met de LOGO (lokaal gezondheidsoverleg, een overlegorgaan op streekniveau), huisartsenkringen, de gemeentelijke welzijns- of gezondheidsraad, gezondheidswerkers en –voorzieningen, welzijnssector, preventieve diensten en geïnteresseerde burgers. Aanbieden en promoten van gezonde voeding en een tabakspreventiebeleid in eigen voorzieningen en een actief beleid rond milieu en gezondheid zijn mogelijk aandachtspunten. Gemeenten kunnen ook wijkgezondheidscentra ondersteunen, bijvoorbeeld door infrastructuur ter beschikking te stellen.

•
De gemeente besteedt uitdrukkelijk aandacht aan maatschappelijk kwetsbare groepen.

2.2 Zorg vanuit de buurt
De gemeente bouwt de thuiszorg verder uit (huishoudhulp, warme maaltijden, verzorging,…).
Zowel eigen dienstverlening, thuiszorgorganisaties als burgers spelen hier een belangrijke rol:

•
De gemeente stimuleert en ondersteunt zowel individuele burgers als familiale of buurtgebonden zorgnetwerken om zorg te dragen over zorgbehoevende bejaarden, langdurig zieken of personen met een handicap (mantelzorgpremie, logistieke ondersteuning, promotiecampagnes,…).

•
De gemeente brengt alle thuiszorgorganisaties samen om een thuiszorgbeleid te
ontwikkelen en uit te voeren en neemt waar nodig zelf initiatief.

•
Daarnaast stimuleert en/of organiseert de gemeente tussenvoorzieningen zoals
kortverblijf en dag- of nachtopvang.

2.3 Meer aandacht voor psychisch welzijn
We leven in een doorholeconomie, waar de behoefte aan psycho-sociale hulp hand over hand
groeit. Prestatiedruk, stress, onzekerheid en zware crisisssen treffen meer mensen dan we
denken. De gevolgen treffen steeds meer mensen: depressies, burn-outs, zelfmoordgedachten,
verslaving aan alcohol, drugs of medicijnen, … Vaak blijven deze problemen nog in de taboesfeer.
Daardoor zien we de wachtlijsten in de hulpverlening ook onvoldoende.

•   Groen! wil dat het lokale bestuur samen met het particuliere welzijnswerk het recht op (psychische) hulp voor iedereen mee mogelijk maakt. Naast een verruiming van het hulpverleningsaanbod vraagt dit een betere bekendmaking ervan bij de inwoners. Tenslotte wil Groen! een actiever preventiebeleid.

2.4 Kinderopvang
•
De gemeente neemt haar rol op als coördinator door het lokaal overleg te sturen en te stimuleren van alle partners in de buitenschoolse en dagopvang. De gemeente kan bovendien een actieve rol spelen door zelf kinderopvang op te zetten en de financiële inbreng in bestaande initiatieven.

•
Er wordt gestreefd naar een voldoende groot als kwalitatief hoogstaand aanbod,

•
Bijzondere aandacht gaat naar de groeiende vraag naar flexibele opvang (zieke kinderen, heel vroeg of heel laat), met als uitgangspunt de draagkracht van het kind.

•
De gemeente besteedt extra aandacht aan de toegankelijkheid van de kinderopvang voor kansarme en allochtone gezinnen. De gemeente neemt in haar eigen voorzieningen een voorbeeldrol op via informatie op maat en begeleiding van de gezinnen.

3. Een gemeente die betrokken is bij alle bevolkingsgroepen
Leeftijd, geslacht, afkomst, religie, seksuele voorkeur, handicap of gezondheidstoestand, … geen twee mensen zijn gelijk. Zeker in onze steden, maar ook in gemeenten, wordt diversiteit alsmaar beter zichtbaar. Die verscheidenheid geeft onze maatschappij meer kleur, ook al is samenleven in verscheidenheid soms niet eenvoudig. Groen! pleit voor een interculturele maatschappij, die samenleven tussen mensen bevordert met oog voor verschillen en ieders eigenheid. Een beleid van diversiteit zorgt dat alle mensen volwaardig en evenwaardig kunnen deelnemen aan het maatschappelijk leven.
3.1 Een lokaal diversiteitsbeleid
•
Gemeenten voeren een overkoepelend diversiteitsbeleid, met het oog op het zichtbaar en aanvaardbaar maken van diversiteit in de samenleving. Aandachtspunten zijn onder andere geslacht, etnische afkomst, seksuele voorkeur, gezinsvorm, leeftijd en handicap.

•
De gemeenten houdt op alle domeinen rekening met verschillen tussen mensen. Alle relevante beleidsdomeinen en –instrumenten worden daartoe getoetst op hun effecten via een lokaal emancipatie-effectenrapport. Naast algemene aandacht voor diversiteit kunnen zeker voor kwetsbare groepen specifieke acties nodig zijn.

•
De gemeente werkt haar diversiteitsbeleid uit in nauw overleg met de diverse
doelgroepen.

•
De gemeente schrapt of wijzigt alle bepalingen die direct of indirect discriminerend werken.

•
De gemeente vervult een voorbeeldfunctie in haar personeelsbestand – en beleid.

•
Personeel van gemeente, OCMW en politiek worden begeleid om in hun werk vlot om te gaan met diversiteit.

3.2 Samenleven tussen culturen moet je mee sturen Niet alleen in grote steden, maar in meer en meer Vlaamse steden en gemeenten stijgt het aantal inwoners van een andere herkomst. We leven in een interculturele samenleving waar nog steeds nieuwkomers toekomen. Groen! wil geen achterhoedegevechten over de wenselijkheid van meer nationaliteiten en culturen in de buurt. Groen! wil investeren in een goed samenlevingsklimaat, dat iedereen kansen geeft, personen van een andere herkomst actief betrekt en dat (samenlevings)problemen aanpakt.
•
De werkloosheid bij allochtonen ligt vaak hoger dan bij de rest van de bevolking. Naast laaggeschooldheid zijn nationaliteit en etniciteit vaak bijkomende handicaps op de arbeidsmarkt. De gemeente heeft als werkgever een voorbeeldfunctie. Elke gemeente ontwikkelt een diversiteitsplan voor tewerkstelling van etnisch-culturele minderheden in haar eigen diensten met als streefcijfer een evenredige participatie van etnisch-culturele minderheden.

•
Openbare functies worden toegankelijk gemaakt voor mensen met een vreemde nationaliteit. Een rondzendbrief van de Minister van Binnenlandse Zaken van 1990 stelt openbare functies in regionale en lokalen besturen open voor niet – EU burgers. Groen! vraagt dat gemeentebesturen hun gemeentereglementen hieraan aanpassen.

•
In het arbeidsreglement van het gemeentepersoneel wordt een anti-discriminatie clausule opgenomen. Die is bedoeld voor de personeelsleden onderling, maar ook voor de relaties tussen personeel en gebruikers van de gemeentelijke diensten.

•
Elke gemeente betrekt actief de verenigingen van etnisch-culturele minderheden en beschouwt hen als volwaardige gesprekspartners. Zij zijn immers partners bij emancipatie en integratie. De gemeente maakt voldoende middelen vrij om deze verenigingen te ondersteunen in hun werking. Samenwerking gebeurt met respect voor eigenheid en autonomie.

•
Groen! is voorstander van een discriminatiemeldpunt in elke gemeente. Het meldpunt organiseert ook sensibilisatiecampagnes rond discriminatie en om verdraagzaamheid te promoten. De gemeente voert een communicatiebeleid waaruit blijkt dat alle burgers evenwaardige burgers zijn.

•
Groen! wil een onthaaldienst voor nieuwkomers in de gemeente. Het OCMW voert een actief beleid om asielzoekers binnen de gemeente op te vangen. Daarbij moet respect zijn

voor vrije woonstkeuze. Het actief doorverwijzen naar de steden willen we vermijden. Het OCMW zorgt voor kwalitatieve huisvesting, begeleiding en onthaal.

•
Communicatie met mensen en medeburgers is belangrijk en onontbeerlijk om te zorgen dat iedereen zich thuis voelt in de gemeente. Daarom wil Groen alle mogelijkheden, zoals taalonderwijs, opleidingsmogelijkheden,… van mensen stimuleren. Nieuwkomers worden aangemoedigd om de taal te leren. De kennis van het Nederlands mag echter nooit als uitsluitingscriterium gebruikt worden bij huisvesting of tewerkstelling.

•
Groen! wil ook aandacht voor de situatie van mensen zonder papieren in de gemeente. Voor deze mensen moeten een aantal basisrechten gegarandeerd worden, zoals het recht op medische hulpverlening. De gemeente werkt hier een aantal initiatieven voor uit. In plaats van haar ogen te sluiten voor de realiteit, de vooral in grotere steden belangrijke aanwezigheid van niet-ingeschreven inwoners, moet de overheid de "verborgen stad" zo een plaats geven in het beleid.

•
Groen! wil kleurrijke scholen die extra inspanningen doen om kinderen van kansarme ouders (zowel allochtone als autochtone) alle kansen te geven om deel te nemen aan kwalitatief goed onderwijs (Zie ook het hoofdstuk onderwijs voor verdere uitwerking van de voorstellen)

•
Een actief jeugdbeleid moet in iedere gemeente een evidentie zijn. Waar nodig wil Groen! extra inspanningen voor buurten met veel allochtone jongeren. Vaak is in deze buurten een schrijnend gebrek aan sportinfrastructuur en jeugdcentra.

•
Groen! wil een lokale overheid die actief investeert in een goed samenlevingsklimaat. Dat vereist een meersporenbeleid: sociale grondrechten garanderen, dialoog organiseren en indien nodig overlast voorkomen en bestrijden. De reële problemen in de wijken moeten het uitgangspunt zijn van een evenwichtig beleid zonder taboes. Welzijnsbeleid en veiligheidsbeleid kunnen elkaar versterken, maar alleen wanneer het sociaal beleid minstens even sterk is uitgebouwd als overlastbestrijding of de investering in veiligheid. Buurtwerkers en straathoekwerkers spelen daarbij een belangrijke rol en moeten voldoende ondersteund worden. Groen! pleit voor een strikte scheiding tussen sociaal beleid en ordehandhaving. Personen die bijstand en hulp verlenen aan vluchtelingen, nieuwkomers, … kunnen niet ingezet worden voor controleacties of als hulp voor politieoptredens. Groen! wil een cel diversiteit bij elke lokale politiedienst van de steden.

3.3 levenskwaliteit, een leven lang Meer mensen leven vandaag langer. Die vergrijzing vraagt van de lokale besturen een actief lokaal ouderenbeleid, niet alleen voor, maar ook in overleg met ouderen. De verschillende generaties moeten niet tegen en tegenover elkaar geplaatst worden. Integendeel, ze moeten samen bouwen aan een toekomst waar het voor iedereen goed is te leven. De noden en behoeften van hun kinderen en kleinkinderen liggen ouderen nauw aan het hart.
Groen! kiest voor een ouderenbeleid dat inspeelt op de kracht van actieve ouderen. 95% van del ouderen zijn nog gezond, fit, zelfstandig, zelfredzaam is en leveren nog een grote bijdrage aan het functioneren van onze maatschappij. Het is voor de toekomst van onze maatschappij van zeer groot belang om dit zelfstandig en zelfredzaam functioneren van de ouderen zolang mogelijk te behouden en te bevorderen. Ook hier is voorkomen beter – en goedkoper – dan genezen. Veroudering is eerder een uitdaging dan een probleem!
Daarnaast moet er ook voldoende aandacht zijn voor de kwetsbare groepen zoals de niet meer zo mobiele oudere, de zorgbehoevende, … Met andere woorden, we dienen voldoende oog te hebben voor de veroudering binnen de veroudering. Groen! wil daarom een woon- en zorgaanbod op maat wanneer ondersteuning nodig is.
Groen! kiest daarom voor een lokaal ouderenbeleid met de volgende uitgangspunten:
•
Ouderenbeleid is niet louter een vakje apart: beleidsmaatregelen die goed zijn voor ouderen, komen iedereen ten goede. Dat bredere ouderenbeleid wordt in een Ouderenbeleidsplan uitgewerkt, zoals voorgesteld door de ouderenorganisaties die samenwerken in de (op initiatief van Groen!) pas opgerichte Vlaamse Ouderenraad.

•
Groen! vertrekt voor een lokaal ouderenbeleid van de kracht en dynamiek van de groeiende groep ouderen. Hun betrokkenheid bij de buurt en bij het bestuur moet ruimte krijgen, van inspraak over activiteiten tot ondersteuning van vrijwilligerswerk en mantelzorg. Maatschappelijke participatie en inspraak houdt het recht in op volwaardige betrokkenheid bij alle beslissingen binnen eigen leefomgeving en leefgewoonten. De lokale ouderenadviesraad bepaalt als bevoorrechte gesprekspartner mee de prioriteiten

van het gemeentelijk ouderenbeleid. Immers, mee (kunnen) doen is meetellen! Daarom is ook de aanwezigheid van ouderen in gemeentelijke beleidsorganen belangrijk.

•
Mensen hebben het recht om oud te worden in hun buurt of wijk. Groen! wil mensen de kans geven zo lang als mogelijk thuis of zelfstandig te blijven wanneer ze dit willen.

o   Een Sociaal Huis komt tegemoet aan de nood aan een laagdrempelige, doorzichtige, toegankelijke, betaalbare sociale dienstverlening.

o   Gemeente en OCMW maken met alle betrokken organisaties afspraken in een lokaal sociaal beleidsplan om te komen tot een voldoende aanbod aan thuishulp (huishoudhulp, warme maaltijden, verzorging, …) in samenwerking met al wie op dit terrein actie is.

o   Tegelijk ondersteunt de gemeente ook familiale of buurtgebonden
zorgnetwerken.

•
Aanvullend aan de bestaande initiatieven van ouderenzorg willen Groen! experimenteren met nieuwe initiatieven binnen de reeds bestaande ouderenzorg, zoals

o   Zorgboerderijen

o   Welkomstgezinnen in stad of dorp (het ouderen-equivalent van onthaalouders, die ouderen op regelmatige basis opvangen zodat de mantelzorgers tijd vrij hebben voor boodschappen, een avond alleen, ... )

o   Vakantie-opvang voor ouderen. Ook mantelzorgers hebben recht op vakantie. Daartoe willen we het concept van vakantie-opvang invoeren : een vrijwilliger komt enkele dagen op voorhand al meedraaien met het gezin, zodat eens het gezin op vakantie vertrekt, de routine voor de oudere door kan draaien.

o   Het stimuleren van nachtopvang. Al te vaak betekent opvang dagopvang. Groen! pleit ervoor dat ouderen overdag in hun eigen omgeving en hun eigen sociaal netwerk kunnen vertoeven en ’s nachts ofwel een inslapende vrijwilliger als gezelschap krijgen, ofwel terecht kunnen in een kortverblijf.

•
Naast een voldoende aanbod van goede en betaalbare bejaardenhuizen en serviceflats wil Groen! een breder aanbod van vernieuwende woonvormen voor ouderen. We denken hier aan kangoeroewoningen, waarbij een jong gezin boven of onder een oudere woont. Zorgwoonwijken bieden ruimte voor zelfstandig wonen mét ondersteuning. De gemeente ondersteunt ouderen bij aanpassingen aan hun woning die hen toelaten om zolang mogelijk zelfstandig in de vertrouwde omgeving te blijven. Zo wordt levenslang wonen mogelijk.

•
Ouderen hebben recht op veilige mobiliteit omwille van het recht op deelname aan het sociale leven en het vrijwaren van een sociaal netwerk. Groen! wil straten, pleinen en openbare vervoer op maat van ouderen: voldoende brede en comfortabele voetpaden, kruispunten die veilig over te steken zijn, banken om te rusten, trams en bussen met lage drempels,…

•
Ouderen hebben recht op een aangename en gezonde leefomgeving. Dit houdt het recht in om onbezorgd te kunnen ademen, het recht op een gezond leefklimaat zowel binnen (gebruik van gezonde bouwmaterialen en milieuvriendelijke verven) als buitenshuis. Longpatiënten én ouderen zijn de voornaamste slachtoffers van luchtvervuiling door uitlaatgassen, fijn stof,… Ouderen hebben ook recht op veilig en gezond voedsel en water zonder schadelijke resten, op een verkwikkende slaap, op een parkje met bomen binnen loopafstand…

•
Ook ouderen hebben recht op levenslang leren. Dit houdt in dat ouderen toegang blijven hebben tot allerlei vormen van opleiding en ontspanning zoals deelname aan het deeltijds kunstonderwijs. Meer specifiek is het van belang dat ouderen toegang krijgen tot de moderne vormen van communicatie. Moderne technologieën zijn heel belangrijk geworden om geïnformeerd te zijn, om mee te kunnen. We kunnen leren aan en van mekaar, ook over de generaties heen. Initiatie- en opvolgingscursussen dienen opgezet om ouderen op het digitale spoor te zetten. Groen! wil investeren in digitale wijken, met gerichte vorming inzake computergebruik voor senioren die dit wensen. Maar ook de traditionele informatiekanalen blijven belangrijk

•
Ouderen hebben recht op een aanbod op maat op het vlak van cultuur en sport omwille van het recht op gezondheidspreventie, sociaal contact, persoonlijke groei.

•
Meer nog dan voor andere groepen in de maatschappij is toegankelijkheid van publieke diensten als post en openbaar vervoer cruciaal, zowel letterlijk (bereikbaarheid) als figuurlijk (informatie en dienstverlening op maat).

•
Ook binnen de groep van ouderen verdient diversiteit aandacht (allochtonen, mensen met een handicap, holebi's,…). Zo is de opvang door familie ook bij allochtone ouderen

minder vanzelfsprekend geworden door de gewijzigde levenssituatie van de kinderen. Om te zorgen dat ook allochtone ouderen op alle vlakken van een waardevolle oude dag kunnen genieten, zijn specifieke inspanningen en extra informatie noodzakelijk. In de zorgsector (b.v. rusthuizen) moet men rekening houden met hun specifieke cultuur.

•
Ouderen kunnen zelf ook verantwoordelijkheden opnemen. Groen! wil solidariteit stimuleren: Solidariteit van ouderen met elkaar – intragenerationele – en solidariteit met de anderen – intergenerationele - solidariteit. Binnen hun mogelijkheden nemen fitte senioren een deel van de zorg voor zorgbehoevenden op zich en ook de zorg voor de eigen (klein)kinderen en voor die van anderen. Want mensen hebben mensen nodig! Daarom stelt de stad/gemeente in verschillende buurten ruimte ter beschikking voor ontmoeting, een babbel, nuttige informatie, … Een drankje wordt er geserveerd door eigen vrijwilligers. Zeker voor mensen met een laag inkomen is zo’n ruimte het beste middel tegen de toenemende vereenzaming en kwetsbaarheid. Uiteraard vinden ook allochtone ouderen hier een plek.

3.4 Drempels wegwerken voor mensen met een handicap Het beleid ten aanzien van mensen met een handicap past in het bredere gemeentelijke diversiteitsbeleid. Gelijke kansen, toegankelijkheid, non-discriminatie en dienstverlening die voor iedereen bereikbaar is, staan centraal.
•
Toegankelijkheid van alle openbare gebouwen voor mensen met een handicap lijkt zo evident. Toch blijven er op vele plaatsen drempels, te smalle deuren, ontoegankelijke liften, … Groen! vraagt bijzondere aandacht van het lokale bestuur voor een toegankelijkheidsbeleid. Ook in het huisvestingsbeleid is toegankelijkheid een belangrijk aandachtspunt, zowel in de sociale woningen als op de particuliere markt (premies).

•
Niet enkel de gebouwen, maar ook de gemeentelijke dienstverlening in het algemeen moet toegankelijk zijn voor mensen met een handicap (b.v. website toegankelijk voor personen met een visuele handicap, informatie op maat,..). Vorming van het personeel is hiertoe cruciaal.

•
De moeilijkste drempels zijn niet enkel fysiek, maar zitten ook vaak in het hoofd. In het eigen personeelsbeleid, in het onderwijsbeleid, in het werkgelegenheidsbeleid, in de kinderopvang, in het sportbeleid, in het ruimtelijk en mobiliteitsbeleid. Op al deze domeinen streven we naar een maximale toegankelijkheid en inclusie van mensen met een (lichamelijke of psychische) handicap. Gemeenten steunen hiertoe ook het verengingsleven.

•
Een beleid dat in overleg met de betrokken tot stand komt, vraagt niet enkel aparte adviesraden, maar ook het betrekken van mensen met een handicap bij andere overlegmomenten- en organen.

Betrokkenheid stimuleren in steden en gemeenten

Betrokken burgers zijn de dragers van de (lokale) democratie. Iedere dag zetten mensen zich in: in hun straat, in de school van de kinderen, in de sportclub, in de wereldwinkel, in het ontmoetingscentrum voor ouderen, in het buurthuis of in een vzw. Groen! wil lokale besturen die deze actieve burgers in hun engagement ondersteunen en die zo betrokkenheid stimuleren. We willen ruimte scheppen voor mensen die mee verantwoordelijkheid willen opnemen voor hun vereniging, straat of wijk. Voor mensen die speelstraten, wijkfeesten, straatbarbecues of andere evenementen organiseren. Voor mensen die de handen uit de mouwen steken voor hun buren. Dat vereist een andere bestuursstijl. Groen! wil alle burgers meer bieden dan inspreken in voorgeprogrammeerde besluitvormingsprocessen van de politiek. Groen! wil ruimte voor betrokkenheid scheppen.
Voor Groen! is lokale democratie meer dan eenmalige inspraak. De lokale democratie werd de voorbije jaren – mee onder druk van Groen! - open getrokken: openbaarheid van vergaderingen, informatieambtenaren, hoorzittingen, …. Maar te veel inspraak wordt van bovenuit georganiseerd, binnen een logica en volgens een agenda gestuurd door het bestuur. De stem van de burger wordt pas gehoord op een moment dat alles al lang ‘bedisseld’ is of lijkt. Sommigen stellen zelfs dat een teveel (aan slecht gemanagede) inspraak leidt tot meer verzuring onder burgers. Voor Groen! moeten de inwoners de dragers zijn van het beleid in steden en gemeenten. Een goed bestuur kan niet zonder betrokken burgers. Daarom kiest Groen! radicaal voor een democratisering van het lokaal beleid. We willen geen bestuur ‘voor de mensen’, maar mét de inwoners. Daarom wil Groen! een bijsturing en uitdieping van de bestaande inspraakprocessen.
Voorstellen
1. Lokale democratie meer dan goed management
Iedere burger heeft recht op een goede dienstverlening in zijn of haar stad of gemeente. De noodzakelijke verbetering van de dienstverlening is op vele plaatsen echter doorgeslagen naar een eenzijdige vermanaging van het lokale bestuur. Als politiek bestuur verwordt tot management van de gemeente(diensten) volgens een bedrijfslogica, dan leidt dit tot de uitholling van politiek als democratisch debat.
•
Groen! wil dat politici en ambtenaren meer zijn dan goede ‘managers’, die inwoners vooral als ‘consumenten’ benaderen. Groen! kiest voor lokale besturen die inspelen op het engagement van hun inwoners, die de betrokkenheid van alle burgers willen stimuleren en ondersteunen en die samen met de bevolking het lokale beleid willen maken.

•
De lokale ambtenaar speelt een sleutelrol. Groen! wil het lokale personeel ten volle waarderen door hen actief te betrekken, voldoende scholings- en opleidingsmogelijkheden te geven en spreekrecht en meldingsplicht te voorzien. Groen! kiest ook voor een integriteitsbeleid met en voor ambtenaren en politici.

2. Betrokken burgers als co-producenten van het lokale beleid
Groen! wil mensen meer betrekken bij het bestuur. Maar Groen! wil vooral ook het bestuur meer betrekken bij de mensen. Om die wederzijdse betrokkenheid te laten groeien, kiezen we voor een andere bestuursstijl: niet van boven naar onder, maar samen waar mogelijk, ieder vanuit zijn eigen kracht, inbreng en positie.
•
Groen! kiest daarom voor een interactieve democratie. Deze vertrekt van de betrokkenheid van burgers. Ze wil burgers prikkelen om mee verantwoordelijkheid op te nemen voor hun omgeving en voor elkaar. Ze wil prikkelen om mee beleid te willen maken en niet alleen het beleid te consumeren.

•
Groen! ziet de burger als co-producent van het beleid. Dat vraagt een voortdurende wisselwerking tussen politici, ambtenaren en burgers. Een interactieve democratie kiest

daarom voor zorgvuldig opgezette processen om mensen te betrekken: tijdig, met volledige openheid en met een gegarandeerde terugkoppeling vanwege het bestuur. Als er geen automatische feedback komt van bewoners, gaat de overheid zelf op

Als u ook continu op de hoogte wenst te blijven van de grootste trend van de laatste 50 jaar genaamd 'energie' schrijft u zich dan in voor onze nieuwsbrief( d.m.v. ons rapport " 11 manieren om 10-70% op uw energie- geld en brandstofrekening te
besparen)".

< Vorige		Volgende >

De kosten van energie- en brandstofgebruik zijn in korte tijd gemiddeld met 50% gestegen.

Main Menu