|
Saoedische olie-expansie impliceert hoge prijzen |
De tweede grootste olieproducent ter wereld, Saoedi-Arabië heeft in de afgelopen maanden haar investeringsplannen in de olie-industrie versneld. Het land wil ervoor zorgen dat de huidige productiecapaciteit van 11 miljoen vaten per dag stijgt naar 13.45 miljoen vaten per dag in 2011. Om dat te bereiken investeert het koninkrijk 45 miljard in de olie-industrie in de komende 5 jaar. Als de aangekondigde productie gerealiseerd wordt dan zal Saoedi-Arabië haar plaats op de troon als grootste olieproducent ter wereld, die tijdelijk overgenomen is door Rusland, weer innemen. De daadwerkelijke productie zal stijgen van 10.5 miljoen vaten per dag in 2006 naar om en nabij de 12 miljoen vaten per dag in 2011, mits de Saoedi’s een redelijke reservecapaciteit wil behouden die alleen in noodgevallen opgepompt wordt.
De vraag die rijst bij deze investeringsplannen is vooral het waarom. Wat is de noodzaak voor de Saoedi’s om zo snel de productie te verhogen? In eerste instantie de wens naar hogere inkomsten. Blijkbaar gaan de Saoedi’s er niet van uit dat het aanbod op de oliemarkt sterk zal groeien in verhouding met de vraag in de komende jaren. Want een hoger aanbod betekent een dalende olieprijs. Wanneer de olieprijs met 10 dollar per vat daalt blijven de inkomsten voor de Saoedi’s bij de investeringsplannen van 45 miljard gelijk. Dat maakt het waarschijnlijk dat de Saoedi’s erop rekenen dat de olieprijs niet meer zal gaan dalen. Of ze weten dat ze in samenwerking met het OPEC kartel ervoor kunnen zorgen dat de olieprijs, ongeacht het aanbod/ de vraag buiten OPEC, niet meer zal gaan dalen.
De tweede oorzaak, die sterk betwijfelbaar is, wordt gezocht in de wens van de Verenigde Staten om Iran aan te vallen. In dat geval komt de oliestroom vanuit Iran en de Perzische golf in gevaar, met een oliecrisis tot gevolg. De Saoedi’s zouden dankzij hun verhoogde productie de ergste schokken van die oliecrisis kunnen dempen. Deze geruchten worden mede de wereld in geholpen door de Saoedi’s zelf, die in hun strategische presentatie voor het Amerikaanse Center for Strategic and International Studies (CSIS), refereren naar een productie uitbreiding die uitval van de Iraanse oliestroom kan compenseren.
De derde oorzaak, waarvoor niet voldoende gegevens bestaan om deze te bevestigen of te ontkennen, leeft met name in de pessimistischere peakoil kringen. De productie zou nu al sterk teruglopen doordat het Saoedische aardolieveld Ghawar, het grootste in de wereld, over haar piek heen is. De artificiële productiedaling van de Saoedische productie in de laatste maanden zou helemaal niet artificieël zijn maar een gevolg zijn van de piek van Ghawar. Dat heeft tot gevolg dat de Saoedisch massaal moeten investeren om ervoor te zorgen dat de productiedaling in Ghawar gecompenseerd wordt, en de productie dus gelijk blijft.
(Bron: Peakoil)
|
